داستان دیستوپیای علمی-تخیلی ‘کرمری’ (Creamerie) چیست؟
از همان مونتاژ آغازین که مردان برهنهای را در رختکن در حال استفراغ خون نشان میدهد و سپس تلنبار جسدهای سوزاندهشده و یک گروه کر زنانه که آهنگ کلاسیک ‘چه دنیای شگفتانگیزی’ (Louis Armstrong’s “What a Wonderful World”) را میخوانند، مشخص است که کرمری یک تجربه معمولی نیست. هشت سال قبل از آنکه آن خوانندههای فرشتهصدا شنوندگان مسحورشان را سرگرم کنند، یک ویروس جهانی جان تمام افرادی را که کروموزوم جنسی Y داشتند، گرفت.
تنها کسانی که کروموزومهای XX داشتند (بیشتر اما نه کاملاً زنان سیسجندر) از این همهگیری جان سالم به در بردند و ماندند تا سوگوار عزیزانشان باشند و بهنوعی دنیای برای همیشه تغییر یافته را بازسازی کنند. در واقع، پس از این همهگیری، اصلاحات گستردهای به نفع زنان در زمینههای اجتماعی، حرفهای، سلامت باروری و زبان انجام شد. یا اینطور ادعا میکند لین (Tandi Wright)، مدیرعامل شرکت سلامتی (Wellness)، سازمانی شرکتی با حالوهوایی شبیه فرقه که در خلاء قدرت پسا-پدرسالارانه کنترل دره هیرو (Hiro Valley) در نیوزلند را به دست گرفته. این شرکت که عمدتاً توسط زنان بلوند با لباسهای بژ و صدایی آرام اداره میشود، از سیستم قرعهکشی برای تعیین اینکه کدام زنان میتوانند از طریق لقاح مصنوعی باردار شوند استفاده میکند، آن هم به لطف ذخایر محدود بانک اسپرم محلی.
چه کسی از یک سیستم نظری که در آن استقلال زنان عادی است استقبال نمیکند؟ جواب الکس (Ally Xue) است، یک بدبین تندزبان که حرفهای دستور کار شرکت سلامتی را باور ندارد و هیچ تلاشی برای پنهان کردن احساساتش نمیکند. او هم مانند مادرش شهرتی سرکش دارد؛ پلیس جرایم مکرر او را با تزریق داروی تحقیرآمیزی مجازات میکند که افراد را موقتاً آرام و به شکلی تصنعی خوشحال میکند. خواهرشوهر الکس، جیمی (J.J. Fong)، و پیپ (Perlina Lau)، دوست مشترکشان، نسبت به ناجیان بهشتیشان خوشبینتر هستند.
جیمی، بیوهای سوگوار و مادر یک پسر نوزاد که بیماریاش را گرفته، امیدوار است در قرعهکشی بارداری برنده شود. پیپ که از قبل هم دختری مطیع است، خودش را وقف تجسم تصویر یک کارمند وفادار سلامتی میکند. دیدگاههای متضاد این سه نفره باعث اصطکاک مداومی بینشان میشود، به خصوص که هر سه در یک مزرعه لبنیات زندگی میکنند. یک شب وحشتناک، آن سهگانه به بابی (Jay Ryan)، مردی زنده و نفسکش بر میخورند. او از فاش کردن چگونگی زنده ماندنش خودداری میکند، خشمگین است، حالت دفاعی دارد و مصمم است که سفر ناتمامش را از سر بگیرد، سفری که به توطئهای هولناک در سطح کشور گره خورده است.
کرمری با کمدی سیاه، دیستوپیای علمی-تخیلی را میشکافد
کرمری با الگوبرداری آشکار از ‘سرگذشت ندیمه’ (The Handmaid’s Tale)، سناریوهای پسا-آخرالزمانی سنتی را برعکس میکند. نه بار از ده بار، تمدنها و افراد تحت یک حکومت مادرسالار شکوفا میشوند. اما چه میشود اگر زنان در راس هرم قدرت، از قدرتشان برای جایگزینی دنیای ناقص با دنیایی واقعاً متقاطع استفاده نکنند، بلکه دوباره سرمایهداری را به نفع خود بستهبندی کنند و آن را با همتصاحب کردن اصطلاحات پیشرو پنهان کنند؟ زنان همچنان تحت ستم هستند، تصمیماتشان تحمیل میشود و فرصتهایشان محدود میشود؛ اینکه این کار را به یکدیگر تحمیل میکنند، بهسختی پیشرفتی نسبت به زنستیزی تحت سلطه مردان است.
در دنیای کرمری، ظواهر و دستکاری روانی حرف اول را میزند. پزشکان به اندام تناسلی بیمارانشان به عنوان اندامی تحسینبرانگیز یا نامطلوب اشاره میکنند که این موضوع باعث میشود پیروان شرکت سلامتی برای داشتن رحمهایی ‘فراوان’ دعا کنند. صدها نفر برای مراسم سالانه قاعدگی به نام ‘سینکفست’ (Syncfest) گرد هم میآیند و لین و زیردستانش نمیتوانند بدون استفاده از واژگان شبهتأثیرگذارانه زنانه صحبت کنند.
در حالی که چهارگانه بعید این سریال به عمق این بیماری موذیانه و گستردگی وحشتناک آن پی میبرند، کرمری به موضوعات عمیقاً مشکلداری میپردازد. نقد اجتماعی ستون فقرات آن است: رضایت و سوءاستفاده، دینامیک جنسیتی، نابرابری تحمیلی، ظلم آشکار طبقه ممتاز و تمایلشان برای زیر پا گذاشتن جنس خودشان اگر این کار قدرت شخصیشان را افزایش دهد، و پرستش فراگیر رهبران مشهور که از امید محرومان سوءاستفاده میکنند. این لایهها با طنزی مکمل، هدفمند و زننده پخش میشوند. این یک کار دشوار موضوعی و لحنی است، با این حال کرمری با مهارت از کمدی خندهدار به موقعیتهایی به قدری ناراحتکننده تغییر میکند که نیاز به هشدار محتوایی دارند.
در عمیقترین قلبش، داستانی از دوستی پیچیده و زنان به همان اندازه پیچیده نهفته است. الکس، جیمی و پیپ هر کدام به روشهای مختلفی با تروماهایشان کنار میآیند که درجات مختلفی از عدم موفقیت دارند و انگیزههای متضادی را در خود میپرورانند. الکس مقاومت میکند، جیمی سعی میکند خانوادهای را که از دست داده جایگزین کند و پیپ به دنبال تأیید خارجی از تنها اربابان جامعه روستاییشان است.
این سه زن که قبلاً نزدیک بودند اما وقتی فصل ۱ شروع میشود به سختی میتوان آنها را آشنا حساب کرد، دوباره راهشان را به هم پیدا میکنند، همزمان با کشف اختلال بینفردی و اجتماعی که وجود بابی نمایانگر آن است. صرف نظر از شباهتها به رسانههای دیگر، این اثر دیدنی خندهدار و زیرکانه که میتوان یکباره بلعید، به سرعت خود را از تقریباً هر چیز دیگری در تلویزیون متمایز میکند.
مرتبط: اسنایدرورس را فراموش کنید، دایان لین سرانجام داستان DC را که شایستهاش بود در این سریال با ۷۷٪ امتیاز در راتن تومیتوز تجربه کرد
نوشته کارولین جنکینز
کرمری (Creamerie)
رده سنی: TV-14
ژانر: کمدی, درام, علمی-تخیلی
تاریخ انتشار: ۱۹ آوریل ۲۰۲۱
شبکه: TVNZ ۲, TVNZ+
کارگردانها: رزان لیانگ
نویسندهها: کرستی فیشر
بازیگران
جی رایان در نقش بابی اُکانر- جی.جی. فونگ در نقش جیمی
- الی زو در نقش الکس
- پورشیا استون در نقش پیزلی
جی.جی. فونگ در نقش جیمینظر شما چیست؟ آیا سریالهای دیستوپیایی با محوریت زنان مانند ‘کرمری’ میتوانند به اندازه ‘سرگذشت ندیمه’ جذاب و تأملبرانگیز باشند؟ یا شاید حتی بهتر؟ دیدگاهتان را در کامنتها با ما به اشتراک بگذارید!
