حدود ۲۴ سال از آخرین باری که شخصیت آستین پاورز روی پرده سینماها ظاهر شد میگذرد. این جاسوس عجیب و غریب و بشدت شیفته که مایک مایرز نقش او را ایفا میکرد، در سهگانهای ماندگار مقابل دکتر اویل (با بازی خود مایرز) ایستاد. با وجود گذشت بیش از دو دهه، صحبتها درباره یک فیلم چهارم هیچگاه کاملا قطع نشد و حالا به نظر میرسد که این انتظار طولانی به پایان نزدیک میشود.
مایک مایرز به تازگی در برنامه Trevor Noah’s World Cup Watch Party (تماشای جام جهانی ترور نوآ) با این پرسش روبرو شد که آیا طرفداران شاهد فیلم چهارم Austin Powers (آستین پاورز) خواهند بود، و پاسخ او فقط یک کلمه بود: «بله». این تایید مختصر، موجی از هیجان را میان دوستداران این مجموعه بوجود آورده است. علاوه بر این، مایرز در یک تبلیغ جدید شرکت Verizon، دوباره در نقش دکتر اویل ظاهر شده و در کنار محافظ وفادارش و پسرش اسکات اویل (با بازی ست گرین) برگشته است، هرچند این بار مینیمی همراه آنها نیست (به دلیل فوت بازیگر آن، ورن ترویر).
سهگانه Austin Powers (آستین پاورز) که از فیلمهای جیمز باند (James Bond) الهام گرفته و آنها را به شکلی پارودیک به سخره میگیرد، با قسمت اول یعنی Austin Powers: International Man of Mystery (آستین پاورز: مرد مرموز بینالمللی) در سال ۱۹۹۷ شروع شد و با Austin Powers: The Spy Who Shagged Me (آستین پاورز: جاسوسی که مرا بوسید) در ۱۹۹۹ و نهایتا Austin Powers in Goldmember (آستین پاورز در عضو طلایی) در ۲۰۰۲ ادامه یافت. مجموع فروش این سه فیلم در جهان به بیش از ۶۷۶ میلیون دلار رسید. هرچند قسمت سوم نقدهای متفاوتی دریافت کرد، اما مهمانهای ویژهاش مانند استیون اسپیلبرگ، تام کروز، دنی دویتو، گوئینت پالترو، جان تراولتا و بریتنی اسپیرز آن را به یک خاطره ماندگار تبدیل کردند.
آیا مجموعه آستین پاورز ارزش تماشا دارد؟
اگرچه فیلمها همچنان محبوبیت خود را حفظ کردهاند، نظر منتقدان درباره آنها یکدست نیست. طبق امتیازات Rotten Tomatoes (راتن تومیتوز)، فیلم سوم یعنی Austin Powers in Goldmember (آستین پاورز در عضو طلایی) امتیاز ۵۲٪ از منتقدان و ۴۴٪ از تماشاگران را گرفت. در مقابل، فیلم اول Austin Powers: International Man of Mystery (آستین پاورز: مرد مرموز بینالمللی) امتیاز ۷۲٪ از منتقدان و ۷۷٪ از تماشاگران را کسب کرد که بیشترین تحسین را از آن خود کرد. فیلم دوم Austin Powers: The Spy Who Shagged Me (آستین پاورز: جاسوسی که مرا بوسید) نیز با ۵۴٪ از منتقدان و ۷۱٪ از تماشاگران، موفقیتی تجاری و نسبی بود.
منتقدان این مجموعه را به این دلیل تحسین کردند که برخلاف فیلمهای جیمز باند، خیلی خودش را جدی نمیگیرد و با شوخیهای بیپروا، تیکه کلامها و آن «یأس جنسی سرکوبناپذیر» آستین، تماشاگر را میخکوب میکند. همچنین گفته شده که این پارودی، جنبههایی از فیلمهای جاسوسی را کشف کرده که سایر سازندگان مشابه از آن غافل بودهاند.
هر سه فیلم Austin Powers (آستین پاورز) از طریق Prime Video (پرایم ویدیو) قابل تماشا هستند.
شما چطور فکر میکنید؟ آیا دیدن دوباره آستین پاورز روی پرده سینما هیجانانگیز است یا این شخصیت زمان خود را پشت سر گذاشته؟ نظرات خود را با ما به اشتراک بگذارید.
