آیا سریال Widow’s Bay (خلیج بیوه) را در اپل تیوی تماشا میکنید؟ اگر پاسخ منفی است، احساس نکنید که حتماً باید سراغ این سریال ترسناک کمدی جذاب بروید. به هر حال، این تنها گزینه در این زیرژانر در پلتفرمهای استریم نیست. راههای بهتر دیگری هم برای خندیدن به مفاهیم ذاتاً ترسناک وجود دارد. درست است: زمان مناسبی است که دوباره به سراغ مجموعه Wishmaster (ویشمستر) برویم. چون تصور کنید هر آرزویی که میکنید به بدترین شکل ممکن برآورده شود، چه میشود؟ این فرضیه اصلی مجموعه چهارقسمتی ویشمستر است؛ یک چهارگانه ترسناک که شاید عمداً سعی در خنداندن شما نداشته باشد، اما قطعاً این کار را میکند. این دقیقاً همان لذت گناهآلود نیمهشبی است که با ندیدن «خلیج بیوه» از دستش دادهاید.
این فرانچایز با فیلم Wishmaster (ویشمستر) محصول ۱۹۹۷ آغاز شد؛ تنها فیلم از چهارگانه که در سینماها اکران شد. این فیلم به کارگردانی اسطوره جلوههای ویژه رابرت کورتزمن و تهیهکنندگی اجرایی وس کریون، نماد ژانر وحشت، داستان یک جن (Djinn) برآوردهکننده آرزو با نیات شوم را دنبال میکند. هر آرزویی که برآورده میشود به کابوسی تبدیل میشود که معمولاً با مثلهشدن تماشایی فرد به پایان میرسد. آرزوی زیبایی ابدی دارید؟ ممکن است به یک مانکن تبدیل شوید. آرزو میکنید کسی از بین برود؟ جن با کمال میل این درخواست را تحتاللفظی تفسیر میکند: درواقع، دستورالعملی عالی برای قتلهای متنوع و خلاقانه و نتیجههای طنزآمیز تاریک.
دنبالههای «ویشمستر» هرچه جلوتر میروند، پوچتر میشوند
زیبایی فرانچایز ویشمستر این است که هرگز خودش را با ژانر وحشت سطح بالا اشتباه نمیگیرد. این موضوع بهویژه درباره دنبالههایش صادق است؛ دنبالههایی که دقیقاً میدانند چرا مخاطبان از ابتدا به سراغ ویشمستر بیشتر آمدند. فیلم Wishmaster 2: Evil Never Dies (ویشمستر ۲: شیطان هرگز نمیمیرد) روی فرمول اصلی پافشاری میکند و قتلها و سناریوهای تحریف آرزو را حتی فراتر میبرد. این یک دنباله ترسناک واقعاً عالی است، حتی اگر نتوان همین را درباره قسمتهای بعدی گفت. (مثل قسمتهای بعدی Hellraiser (هلرایزر)، اگر میخواهید تصویری کلی از روند کار داشته باشید.)
تا زمانی که فیلمهای Wishmaster 3: Beyond the Gates of Hell (ویشمستر ۳: فراتر از دروازههای جهنم) و Wishmaster 4: The Prophecy Fulfilled (ویشمستر ۴: پیشگویی تحقق یافت) در اوایل دهه ۲۰۰۰ از راه رسیدند، این فرانچایز کاملاً به دوره طلایی فیلمهای ویدئویی (direct-to-video) منتقل شده بود. ارزشهای تولیدی کوچکتر شدند (و همانطور که اغلب در این موارد اتفاق میافتد، بهطور قابلتوجهی کاناداییتر). لور (lore) عجیبتر شد. و مجموعه بیش از پیش به عناصر ترسناک فراطبیعیاش تکیه کرد، اغلب با نتایجی مسخره. طرفداران پروپاقرص استدلال میکنند که سه دنباله هیچچیز نسبت به فیلم اول کم ندارند، اما این هم بخشی از جذابیت آنهاست. آخر ما برای خندیدن اینجاییم، نه؟
چرا مجموعه «ویشمستر» هنوز ارزش وقتگذاشتن دارد
کین هادر در ویشمستر. تصویر از Live Entertainment.
منتقدان هرگز با این مجموعه مهربان نبودند. مسلماً، با توجه به فروش کمرونق فیلم اول که به سختی از ۱۵ میلیون دلار گذشت، مخاطبان هم نبودند. (عجیب نیست که بقیه به بازار ویدئو تبعید شدند.) و بااینحال، این دقیقاً همان دلیلی است که ویشمستر همچنان بهعنوان یک محبوب کالت باقی مانده است. این مجموعه دقیقاً همان چیزی را ارائه میدهد که مخاطبانش میخواهند: کیفیت سرگرمکنندهی ویدئوییِ بیپیرایه.
چیزی گیرا و بیآلایش در این فیلمها وجود دارد. آنها سعی در اختراع دوباره ژانر وحشت یا ساختن یک آیکون ژانر جدید ندارند. آنها بهعنوان ویترینی برای جلوههای عملی موجودات، گریمهای بهیادماندنی هیولا، صحنههای قتل بهقدری خشن که ناخودآگاه تکان میخورید و شخصیت منفیای که هر فرصتی برای دزدی صحنه پیدا میکند، ساخته شدهاند. در دورانی که ژانر وحشت اغلب در لایههایی از استعاره و جدیت درام اعتباری پیچیده میشود، بهجای هرگونه لذت واقعی، ارزش واقعی در فرانچایزی نهفته است که فقط میخواهد سرگرمتان کند.
با توجه به اینکه هر چهار فیلم کمتر از ۱۰۰ دقیقه زمان دارند، بهراحتی میتوانید کل مجموعه ویشمستر را در یک آخر هفته تماشا کنید. (اگر نه یک شب.) این فیلمها همچنین بینهایت قابل بازبینیاند، فقط کافی است انرژی کمپ (campy) آنها را درک کنید. هر ماراتن ترسناکی نیاز نیست شیرجهای عمیق در شاهکارهای ژانر با تحسین منتقدان باشد. گاهی بهترین انتخاب، فرانچایزی است که حول محور مبارزه با یک جن شیطانی میچرخد که آرزوهای مردم را برای چهار فیلم متوالی علیه خودشان برمیگرداند.
پس نظر شما چیست؟ آیا حاضرید این آخر هفته سراغ چهارگانه ویشمستر بروید و از داستانهای عجیب جن دیوانه لذت ببرید؟
